Конвенционалниот интернет моментално е како систем од патишта со длабоки дупки и автопат насекаде низ местото. Дури и ако сè уште можете да ги користите патиштата (на пр. да испраќате е-пошта или да прелистувате веб-локации), вашето возило може да биде киднапирано, оштетено или долгите раце може да му допрат до грбот и да ги украдат вашите предмети (податоци) за да ги користат против вас и да ги продаваат на други - додека не можете ни да го забележите кражбата, ниту да ги обвините и да ги повикате скрунерите на одговорност. Интернетот не е дизајниран имајќи ја предвид безбедноста: заштитата од фалсификување адреси, рутери кои учат метаподатоци или избирање доверливи трети страни е нетривијално, а понекогаш и невозможно.